امروزه گردشگری  در دنیا طیف وسیعی از علایق را در بر می گیرد .بسیاری از  گردشگران  به گونه ها ی طبیعی و جانوری علاقه فراوان دارند.متاسفانه برخی از این گونه ها از میان رفته اند.اگر در زمانهای گذشته حساسیت های بیشتری در مورد حفظ این گونه ها وجود داشت امروز مجبور نبودیم رد پای موجودیت آنها را در کتب و منابع و قدیمی بجوییم.شیر ایرانی یکی از این نمونه هاست و  بر اساس بسیاری اسناد در استان ما  خوزستان نیز وجود داشته است.اگر سفر نامه "بارون دو بد" را مطالعه نموده باشید در اشاراتی که به هنگام سفر در خوزستان داشته   از وجود شیر ایرانی سخن گفته است.به هر روی شیر ایرانی (نام علمی: Panthera leo persica) یا شیر پارسی یا شیر آسیایی، زیر گونه‌ای از شیرها می‌باشد که هم اکنون تنها در هند یافت می‌شود جاییکه شیر هندی نامیده می‌شود. این گونه شیر زمانی از دریای مدیترانه تا جنوب غربی آسیا یافت می‌شد. تنها جمعیت باقیمانده اینگونه شیر حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ قلاده شیری است که در جنگل گیر واقع در گجرات هند یافت می‌شود.گفته می‌شود که آخرین شیرهای ایرانی در اوایل دهه ۴۰ میلادی رویت شده است. برای آخرین بار شیر ایرانی در اطراف دزفول توسط مهندسان امریکایی که مشغول ساخت راه آهن در خوزستان بودند مشاهده شده است. احتمالا تا چند سال بعد نیز چنین شیری در ایران وجود داشته است.