دست نوشته های محمد ابراهیمی

الان حدود 1 ساله که خیلی خسته ام و این هفته ی آخر هم که دیگه دارم از پا می افتم.چرا؟همیشه فکر می کردم کمی تنبل ام اما حالا تقریبی حساب کردم و متوجه شدم که خیلی کار می کنم. ببینید ما توی ایران 72 میلیون جمعیت داریم که 13 میلیون اونها باز نشسته اند. پس می مونه 59 میلیون نفر. از این تعداد 24 میلیون دانش آموز و دانشجو هستند یعنی برای انجام کارها فقط 35 میلیون نفر باقی می مونند.

توی کشور 10 میلیون نفر هم توی ادارات دولتی شاغل هستند که خب عملا کاری انجام نمی دن. پس برای پیش بردن کارها تنها 25 میلیون نفر باقی می مونن. از این 25 میلیون نفر هم تقریبا 4 میلیون نفر ...... سانسورچی اینترنت و نماینده ی مجلس هستند پس فقط 21 میلیون باقی می مونن و اگر بدونیم که تقریبا 17 میلیون آدم جویای کار داریم  معنیش این خواهد بود که کل کارهای مملکت رو 4 میلیون نفر دارن انجام می دن.

اما حدود 2 میلیون نفر هم نیروهای مسلح داریم و این یعنی 2 میلیون نفر نیروی کار باقی می مونن. از بین این 2 میلیون نفر 646900 عضو پلیس و ....نیروهای ...... هستند پس کلا می مونن    1353100. حالا این وسط 649876 نفر بیمار داریم که قدرت کار ندارند و بار کارهای کشور افتاده رو دوش 706200 .

فراموش کردم بگم که ما حدود 706186 نفر هم ممنوع القلم و ممنوع التصویر و ممنوع الصدا و دیگر انواع زندانی داریم پس کل کارهای کشور افتاده رو دوش 14 نفر! از این 14 نفر 12 تاشون عضو شورای نگهبان هستند  پس متوجه می شویم که کل کارهای کشور افتاده رو دوش 2 نفر(من و تو)! و تو هم که داری وبلاگ می خونی...

منبع:www.sarayeandishe.com